kor-pu-śno-ść

korpuśność (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korpuśność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korpuśnościmnoga dopełniaczżeński
korpuśnościmnoga mianownikżeński
korpuśnościmnoga biernikżeński
korpuśnościmnoga wołaczżeński
korpuśnościpojedyncza celownikżeński
korpuśnościpojedyncza miejscownikżeński
korpuśnościpojedyncza dopełniaczżeński
korpuśnościpojedyncza wołaczżeński
korpuśnościachmnoga miejscownikżeński
korpuśnościamimnoga narzędnikżeński
korpuśnościąpojedyncza narzędnikżeński
korpuśnościommnoga celownikżeński
korpuśnośćpojedyncza biernikżeński
korpuśnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz