ko-rot-ko

Korotko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Korotko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korotkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Korotkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Korotkopojedyncza mnoga celownikżeński
Korotkopojedyncza mnoga biernikżeński
Korotkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Korotkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Korotkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Korotko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korotko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korotcepojedyncza celownikmęski osobowy
Korotcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korotkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korotkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korotkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korotkępojedyncza biernikmęski osobowy
Korotkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korotkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Korotkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korotkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korotkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Korotkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Korotkommnoga celownikmęski osobowy
Korotkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korotkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korotkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korotkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz