ko-ro-no-wian

koronowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koronowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koronowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
koronowianmnoga biernikmęski osobowy
koronowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
koronowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
koronowianiemnoga mianownikmęski osobowy
koronowianiemnoga wołaczmęski osobowy
koronowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
koronowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koronowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
koronowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koronowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koronowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
koronowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
koronowianommnoga celownikmęski osobowy
koronowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koronowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
koronowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz