kor-no-ść

korność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: korność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kornościmnoga dopełniaczżeński
kornościmnoga mianownikżeński
kornościmnoga biernikżeński
kornościmnoga wołaczżeński
kornościpojedyncza celownikżeński
kornościpojedyncza miejscownikżeński
kornościpojedyncza dopełniaczżeński
kornościpojedyncza wołaczżeński
kornościachmnoga miejscownikżeński
kornościamimnoga narzędnikżeński
kornościąpojedyncza narzędnikżeński
kornościommnoga celownikżeński
kornośćpojedyncza biernikżeński
kornośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz