kor-ne-tu

kornetu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kornet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korneciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korneciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kornetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kornetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kornetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kornetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kornetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kornetommnoga celownikmęski rzeczowy
kornetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kornetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kornetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kornetymnoga mianownikmęski rzeczowy
kornetymnoga biernikmęski rzeczowy
kornetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz