kor-ne-cie

Kornecie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Korneć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korneciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korneciapojedyncza biernikmęski osobowy
Korneciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korneciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korneciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korneciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Korneciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korneciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korneciommnoga celownikmęski osobowy
Korneciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korneciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korneciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korneciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korneciówmnoga biernikmęski osobowy
Korneciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korneciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kornećpojedyncza mianownikmęski osobowy

kornecie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kornet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korneciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korneciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kornetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kornetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kornetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kornetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kornetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kornetommnoga celownikmęski rzeczowy
kornetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kornetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kornetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kornetymnoga mianownikmęski rzeczowy
kornetymnoga biernikmęski rzeczowy
kornetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Kornecie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kornet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kornecimnoga mianownikmęski osobowy
kornecimnoga wołaczmęski osobowy
korneciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
korneciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kornetpojedyncza mianownikmęski osobowy
kornetapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kornetapojedyncza biernikmęski osobowy
kornetachmnoga miejscownikmęski osobowy
kornetamimnoga narzędnikmęski osobowy
kornetempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kornetommnoga celownikmęski osobowy
kornetowipojedyncza celownikmęski osobowy
kornetówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kornetówmnoga biernikmęski osobowy
kornetymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kornetymnoga biernikmęski zwierzęcy
kornetymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korneciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korneciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kornetpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kornetapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kornetapojedyncza biernikmęski osobowy
Kornetachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kornetamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kornetempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kornetommnoga celownikmęski osobowy
Kornetowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kornetowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kornetowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kornetówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kornetówmnoga biernikmęski osobowy
Kornetymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kornetymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kornetymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz