kor-ko-wie

Korkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Korek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Korekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Korkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Korkapojedyncza biernikmęski osobowy
Korkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Korkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Korkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Korkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Korkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Korkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Korkommnoga celownikmęski osobowy
Korkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Korkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Korkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Korkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Korkówmnoga biernikmęski osobowy
Korkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Korkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz