kor-ko-ci-ągom

korkociągom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: korkociąg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korkociągpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
korkociągpojedyncza biernikmęski rzeczowy
korkociągachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
korkociągamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
korkociągimnoga mianownikmęski rzeczowy
korkociągimnoga biernikmęski rzeczowy
korkociągimnoga wołaczmęski rzeczowy
korkociągiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
korkociągommnoga celownikmęski rzeczowy
korkociągowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
korkociągówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
korkociągupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
korkociągupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
korkociągupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz