kor-dy-ba-nik

kordybanik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kordybanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kordybanicymnoga mianownikmęski osobowy
kordybanicymnoga wołaczmęski osobowy
kordybanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kordybanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kordybanikapojedyncza biernikmęski osobowy
kordybanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kordybanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kordybanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kordybanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kordybanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kordybanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kordybanikommnoga celownikmęski osobowy
kordybanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kordybanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kordybanikówmnoga biernikmęski osobowy
kordybanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kordybanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz