ko-pyt-ni-cy

kopytnicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kopytnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kopytnicymnoga mianownikmęski osobowy
kopytnicymnoga wołaczmęski osobowy
kopytnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kopytnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kopytnikapojedyncza biernikmęski osobowy
kopytnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kopytnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kopytnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kopytnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kopytnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kopytnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kopytnikommnoga celownikmęski osobowy
kopytnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kopytnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kopytnikówmnoga biernikmęski osobowy
kopytnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kopytnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz