ko-pruc-ki

Koprucki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Koprucki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kopruccymnoga mianownikmęski osobowy
Kopruccymnoga wołaczmęski osobowy
Kopruckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kopruckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kopruckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kopruckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kopruckichmnoga biernikmęski osobowy
Kopruckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kopruckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kopruckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kopruckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kopruckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kopruckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kopruckimmnoga celownikmęski osobowy
Kopruckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kopruckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kopruckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz