kon-wen-cjo-na-li-za-cyj

konwencjonalizacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konwencjonalizacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konwencjonalizacjapojedyncza mianownikżeński
konwencjonalizacjachmnoga miejscownikżeński
konwencjonalizacjamimnoga narzędnikżeński
konwencjonalizacjąpojedyncza narzędnikżeński
konwencjonalizacjemnoga mianownikżeński
konwencjonalizacjemnoga biernikżeński
konwencjonalizacjemnoga wołaczżeński
konwencjonalizacjępojedyncza biernikżeński
konwencjonalizacjipojedyncza celownikżeński
konwencjonalizacjipojedyncza miejscownikżeński
konwencjonalizacjipojedyncza dopełniaczżeński
konwencjonalizacjopojedyncza wołaczżeński
konwencjonalizacjommnoga celownikżeński
konwencjonalizacjimnoga dopełniaczżeński
konwencjonalizacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz