kon-tyn-gen-tyzm

kontyngentyzm (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontyngentyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontyngentyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontyngentyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontyngentyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontyngentyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontyngentyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontyngentyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontyngentyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontyngentyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
kontyngentyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontyngentyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontyngentyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontyngentyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontyngentyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
kontyngentyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz