kon-tyn-gens

kontyngens (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontyngens

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontyngenspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontyngenspojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontyngensachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontyngensamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontyngensempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontyngensiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontyngensiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontyngensommnoga celownikmęski rzeczowy
kontyngensowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontyngensówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontyngensupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontyngensymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontyngensymnoga biernikmęski rzeczowy
kontyngensymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz