kontr-re-for-ma-cyj

kontrreformacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kontrreformacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrreformacjapojedyncza mianownikżeński
kontrreformacjachmnoga miejscownikżeński
kontrreformacjamimnoga narzędnikżeński
kontrreformacjąpojedyncza narzędnikżeński
kontrreformacjemnoga mianownikżeński
kontrreformacjemnoga biernikżeński
kontrreformacjemnoga wołaczżeński
kontrreformacjępojedyncza biernikżeński
kontrreformacjipojedyncza celownikżeński
kontrreformacjipojedyncza miejscownikżeński
kontrreformacjipojedyncza dopełniaczżeński
kontrreformacjopojedyncza wołaczżeński
kontrreformacjommnoga celownikżeński
kontrreformacjimnoga dopełniaczżeński
kontrreformacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz