kontr-pro-po-zy-cjo

kontrpropozycjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kontrpropozycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrpropozycjapojedyncza mianownikżeński
kontrpropozycjachmnoga miejscownikżeński
kontrpropozycjamimnoga narzędnikżeński
kontrpropozycjąpojedyncza narzędnikżeński
kontrpropozycjemnoga mianownikżeński
kontrpropozycjemnoga biernikżeński
kontrpropozycjemnoga wołaczżeński
kontrpropozycjępojedyncza biernikżeński
kontrpropozycjipojedyncza celownikżeński
kontrpropozycjipojedyncza miejscownikżeński
kontrpropozycjipojedyncza dopełniaczżeński
kontrpropozycjopojedyncza wołaczżeński
kontrpropozycjommnoga celownikżeński
kontrpropozycjimnoga dopełniaczżeński
kontrpropozycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz