kon-tro-le-rzy

kontrolerzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kontroler

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrolerpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontrolerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontrolerapojedyncza biernikmęski osobowy
kontrolerachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontroleramimnoga narzędnikmęski osobowy
kontrolerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontrolerommnoga celownikmęski osobowy
kontrolerowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontrolerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontrolerówmnoga biernikmęski osobowy
kontrolerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontrolerymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontrolerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kontrolerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontrolerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontrolerzymnoga mianownikmęski osobowy
kontrolerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz