kon-tra-te-no-ru

kontratenoru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontratenor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontratenorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontratenorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontratenorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontratenoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontratenorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontratenorommnoga celownikmęski rzeczowy
kontratenorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontratenorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontratenorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontratenorymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontratenorymnoga biernikmęski rzeczowy
kontratenorymnoga wołaczmęski rzeczowy
kontratenorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontratenorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz