kontr-al-tu

kontraltu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontralt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontralciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontralciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontraltpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontraltpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontraltachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontraltamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontraltempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontraltommnoga celownikmęski rzeczowy
kontraltowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontraltówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontraltupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontraltymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontraltymnoga biernikmęski rzeczowy
kontraltymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz