kon-tra-hen-ci

kontrahenci (nazwa pospolita) rzeczownik handl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kontrahent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontrahencimnoga mianownikmęski osobowy
kontrahencimnoga wołaczmęski osobowy
kontrahenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kontrahenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kontrahentpojedyncza mianownikmęski osobowy
kontrahentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kontrahentapojedyncza biernikmęski osobowy
kontrahentachmnoga miejscownikmęski osobowy
kontrahentamimnoga narzędnikmęski osobowy
kontrahentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kontrahentommnoga celownikmęski osobowy
kontrahentowipojedyncza celownikmęski osobowy
kontrahentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kontrahentówmnoga biernikmęski osobowy
kontrahentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kontrahentymnoga biernikmęski zwierzęcy
kontrahentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz