kon-tent

kontent (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;środ.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kontent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kontenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kontenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kontentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kontentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kontentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kontentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kontentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kontentommnoga celownikmęski rzeczowy
kontentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kontentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kontentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kontentymnoga mianownikmęski rzeczowy
kontentymnoga biernikmęski rzeczowy
kontentymnoga wołaczmęski rzeczowy

kontent winien

liczba: pojedyncza
rodzaj: męski osobowy
rodzaj: męski zwierzęcy
rodzaj: męski rzeczowy
osoba: trzecia
aspekt: niedokonany

Forma podstawowa: kontent

słowoliczbarodzajosobaaspekt
kontencimnoga męski osobowy niedokonany
kontencimnoga męski osobowy trzecia niedokonany
kontenciściemnoga męski osobowy druga niedokonany
kontenciśmymnoga męski osobowy pierwsza niedokonany
kontentpojedyncza męski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy niedokonany
kontentpojedyncza męski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy trzecia niedokonany
kontentapojedyncza żeński niedokonany
kontentapojedyncza żeński trzecia niedokonany
kontentampojedyncza żeński pierwsza niedokonany
kontentaśpojedyncza żeński druga niedokonany
kontentemnoga męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki niedokonany
kontentemnoga męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki trzecia niedokonany
kontentepojedyncza nijaki niedokonany
kontentepojedyncza nijaki trzecia niedokonany
kontentempojedyncza męski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy pierwsza niedokonany
kontentempojedyncza nijaki pierwsza niedokonany
kontenteśpojedyncza męski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy druga niedokonany
kontenteśpojedyncza nijaki druga niedokonany
kontenteściemnoga męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki druga niedokonany
kontenteśmymnoga męski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki druga niedokonany

kontent przymiotnik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy
rodzaj: męski zwierzęcy
rodzaj: męski rzeczowy
stopień: równy

Forma podstawowa: kontent

słowoliczbaprzypadekrodzajstopień
kontencimnoga mianownikmęski osobowy równy
kontentpojedyncza mianownikmęski osobowy męski zwierzęcy męski rzeczowy równy
kontentapojedyncza mianownikżeński równy
kontentemnoga mianownikmęski zwierzęcy męski rzeczowy żeński nijaki równy
kontentepojedyncza mianowniknijaki równy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz