ko-no-brodz-ki

Konobrodzki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konobrodzki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konobrodzcymnoga mianownikmęski osobowy
Konobrodzcymnoga wołaczmęski osobowy
Konobrodzkipojedyncza mianownikmęski osobowy
Konobrodzkipojedyncza wołaczmęski osobowy
Konobrodzkichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konobrodzkichmnoga biernikmęski osobowy
Konobrodzkichmnoga miejscownikmęski osobowy
Konobrodzkiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konobrodzkiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Konobrodzkiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konobrodzkiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konobrodzkiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Konobrodzkiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Konobrodzkimmnoga celownikmęski osobowy
Konobrodzkimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konobrodzkimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konobrodzkimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz