kon-kol

Konkol (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konkol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konkolpojedyncza mianownikmęski osobowy
Konkolapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konkolapojedyncza biernikmęski osobowy
Konkolachmnoga miejscownikmęski osobowy
Konkolamimnoga narzędnikmęski osobowy
Konkolemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konkolemnoga biernikmęski zwierzęcy
Konkolemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konkolempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konkolommnoga celownikmęski osobowy
Konkolowipojedyncza celownikmęski osobowy
Konkolowiemnoga mianownikmęski osobowy
Konkolowiemnoga wołaczmęski osobowy
Konkolówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konkolówmnoga biernikmęski osobowy
Konkolupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konkolupojedyncza wołaczmęski osobowy

Konkol (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Konkol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konkolpojedyncza mnoga mianownikżeński
Konkolpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Konkolpojedyncza mnoga celownikżeński
Konkolpojedyncza mnoga biernikżeński
Konkolpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Konkolpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Konkolpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz