kon-kiel

Konkiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konkiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konkielpojedyncza mianownikmęski osobowy
Konkielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konkielapojedyncza biernikmęski osobowy
Konkielachmnoga miejscownikmęski osobowy
Konkielamimnoga narzędnikmęski osobowy
Konkielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konkielemnoga biernikmęski zwierzęcy
Konkielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konkielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konkielommnoga celownikmęski osobowy
Konkielowipojedyncza celownikmęski osobowy
Konkielowiemnoga mianownikmęski osobowy
Konkielowiemnoga wołaczmęski osobowy
Konkielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konkielówmnoga biernikmęski osobowy
Konkielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konkielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Konkiel (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Konkiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konkielpojedyncza mnoga mianownikżeński
Konkielpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Konkielpojedyncza mnoga celownikżeński
Konkielpojedyncza mnoga biernikżeński
Konkielpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Konkielpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Konkielpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz