ko-niu-ga-cyj-no-ść

koniugacyjność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koniugacyjność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniugacyjnościmnoga dopełniaczżeński
koniugacyjnościmnoga mianownikżeński
koniugacyjnościmnoga biernikżeński
koniugacyjnościmnoga wołaczżeński
koniugacyjnościpojedyncza celownikżeński
koniugacyjnościpojedyncza miejscownikżeński
koniugacyjnościpojedyncza dopełniaczżeński
koniugacyjnościpojedyncza wołaczżeński
koniugacyjnościachmnoga miejscownikżeński
koniugacyjnościamimnoga narzędnikżeński
koniugacyjnościąpojedyncza narzędnikżeński
koniugacyjnościommnoga celownikżeński
koniugacyjnośćpojedyncza biernikżeński
koniugacyjnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz