ko-ni-ka

konika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: konik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
konikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
konikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
konikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
konikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
konikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
konikimnoga biernikmęski zwierzęcy
konikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
konikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
konikommnoga celownikmęski zwierzęcy
konikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
konikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
konikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
konikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

konika (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: konik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konikpojedyncza mianownikmęski osobowy
konikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
konikapojedyncza biernikmęski osobowy
konikachmnoga miejscownikmęski osobowy
konikamimnoga narzędnikmęski osobowy
konikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
konikimnoga biernikmęski zwierzęcy
konikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
konikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
konikommnoga celownikmęski osobowy
konikowipojedyncza celownikmęski osobowy
konikowiemnoga mianownikmęski osobowy
konikowiemnoga wołaczmęski osobowy
konikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
konikówmnoga biernikmęski osobowy
konikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
konikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Konika (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Konikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Konikapojedyncza biernikmęski osobowy
Konikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Konikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Konikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Konikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Konikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Konikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Konikommnoga celownikmęski osobowy
Konikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Konikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Konikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Konikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Konikówmnoga biernikmęski osobowy
Konikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Konikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Konika (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Konik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Konikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Konikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Konikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Konikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Konikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Konikimnoga mianownikmęski rzeczowy
Konikimnoga biernikmęski rzeczowy
Konikimnoga wołaczmęski rzeczowy
Konikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Konikommnoga celownikmęski rzeczowy
Konikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Konikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Konikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Konikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz