ko-niec-po-la-nin

koniecpolanin (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koniecpolanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniecpolanmnoga dopełniaczmęski osobowy
koniecpolanmnoga biernikmęski osobowy
koniecpolanachmnoga miejscownikmęski osobowy
koniecpolanamimnoga narzędnikmęski osobowy
koniecpolaniemnoga mianownikmęski osobowy
koniecpolaniemnoga wołaczmęski osobowy
koniecpolaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
koniecpolaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koniecpolaninapojedyncza biernikmęski osobowy
koniecpolaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
koniecpolaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
koniecpolaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
koniecpolaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
koniecpolanommnoga celownikmęski osobowy
koniecpolanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koniecpolanymnoga biernikmęski zwierzęcy
koniecpolanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz