ko-ni-czy

koniczy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;rzad.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: konicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
koniczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
koniczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
koniczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
koniczemnoga mianownikmęski rzeczowy
koniczemnoga biernikmęski rzeczowy
koniczemnoga wołaczmęski rzeczowy
koniczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
koniczommnoga celownikmęski rzeczowy
koniczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
koniczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
koniczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
koniczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koniczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
koniczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
koniczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
koniczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
koniczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
koniczemnoga mianownikmęski rzeczowy
koniczemnoga biernikmęski rzeczowy
koniczemnoga wołaczmęski rzeczowy
koniczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
koniczommnoga celownikmęski rzeczowy
koniczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
koniczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
koniczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koniczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
koniczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz