ko-nicz-no-ść

koniczność (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koniczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konicznościmnoga dopełniaczżeński
konicznościmnoga mianownikżeński
konicznościmnoga biernikżeński
konicznościmnoga wołaczżeński
konicznościpojedyncza celownikżeński
konicznościpojedyncza miejscownikżeński
konicznościpojedyncza dopełniaczżeński
konicznościpojedyncza wołaczżeński
konicznościachmnoga miejscownikżeński
konicznościamimnoga narzędnikżeński
konicznościąpojedyncza narzędnikżeński
konicznościommnoga celownikżeński
konicznośćpojedyncza biernikżeński
konicznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz