ko-nia-czek

koniaczek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: koniaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koniaczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
koniaczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
koniaczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
koniaczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
koniaczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
koniaczkimnoga biernikmęski rzeczowy
koniaczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
koniaczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
koniaczkommnoga celownikmęski rzeczowy
koniaczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
koniaczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
koniaczkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
koniaczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
koniaczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz