kon-cę

Koncę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Konca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koncapojedyncza mianownikmęski osobowy
Koncachmnoga miejscownikmęski osobowy
Koncamimnoga narzędnikmęski osobowy
Koncąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Koncemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Koncemnoga biernikmęski zwierzęcy
Koncemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Koncępojedyncza biernikmęski osobowy
Koncopojedyncza wołaczmęski osobowy
Koncommnoga celownikmęski osobowy
Koncowiemnoga mianownikmęski osobowy
Koncowiemnoga wołaczmęski osobowy
Koncówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Koncówmnoga biernikmęski osobowy
Koncypojedyncza celownikmęski osobowy
Koncypojedyncza miejscownikmęski osobowy
Koncypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Koncę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Konca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Koncmnoga dopełniaczżeński
Koncapojedyncza mianownikżeński
Koncachmnoga miejscownikżeński
Koncamimnoga narzędnikżeński
Koncąpojedyncza narzędnikżeński
Koncemnoga mianownikżeński
Koncemnoga biernikżeński
Koncemnoga wołaczżeński
Koncępojedyncza biernikżeński
Koncopojedyncza wołaczżeński
Koncommnoga celownikżeński
Koncypojedyncza celownikżeński
Koncypojedyncza miejscownikżeński
Koncypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz