kon-cy-pi-stom

koncypistom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koncypista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koncypistapojedyncza mianownikmęski osobowy
koncypistachmnoga miejscownikmęski osobowy
koncypistamimnoga narzędnikmęski osobowy
koncypistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
koncypistępojedyncza biernikmęski osobowy
koncypistopojedyncza wołaczmęski osobowy
koncypistommnoga celownikmęski osobowy
koncypistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koncypistówmnoga biernikmęski osobowy
koncypistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koncypistymnoga biernikmęski zwierzęcy
koncypistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
koncypistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koncypiścimnoga mianownikmęski osobowy
koncypiścimnoga wołaczmęski osobowy
koncypiściepojedyncza celownikmęski osobowy
koncypiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz