kon-cy-lia-ry-sta-mi

koncyliarystami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: koncyliarysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koncyliarystapojedyncza mianownikmęski osobowy
koncyliarystachmnoga miejscownikmęski osobowy
koncyliarystamimnoga narzędnikmęski osobowy
koncyliarystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
koncyliarystępojedyncza biernikmęski osobowy
koncyliarystopojedyncza wołaczmęski osobowy
koncyliarystommnoga celownikmęski osobowy
koncyliarystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
koncyliarystówmnoga biernikmęski osobowy
koncyliarystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
koncyliarystymnoga biernikmęski zwierzęcy
koncyliarystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
koncyliarystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
koncyliaryścimnoga mianownikmęski osobowy
koncyliaryścimnoga wołaczmęski osobowy
koncyliaryściepojedyncza celownikmęski osobowy
koncyliaryściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz