kon-cy-lia-cjach

koncyliacjach (nazwa pospolita) rzeczownik praw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: koncyliacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
koncyliacjapojedyncza mianownikżeński
koncyliacjachmnoga miejscownikżeński
koncyliacjamimnoga narzędnikżeński
koncyliacjąpojedyncza narzędnikżeński
koncyliacjemnoga mianownikżeński
koncyliacjemnoga biernikżeński
koncyliacjemnoga wołaczżeński
koncyliacjępojedyncza biernikżeński
koncyliacjipojedyncza celownikżeński
koncyliacjipojedyncza miejscownikżeński
koncyliacjipojedyncza dopełniaczżeński
koncyliacjopojedyncza wołaczżeński
koncyliacjommnoga celownikżeński
koncyliacjimnoga dopełniaczżeński
koncyliacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz