ko-mór-ko

komórko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: komórka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komórcepojedyncza celownikżeński
komórcepojedyncza miejscownikżeński
komórekmnoga dopełniaczżeński
komórkapojedyncza mianownikżeński
komórkachmnoga miejscownikżeński
komórkamimnoga narzędnikżeński
komórkąpojedyncza narzędnikżeński
komórkępojedyncza biernikżeński
komórkimnoga mianownikżeński
komórkimnoga biernikżeński
komórkimnoga wołaczżeński
komórkipojedyncza dopełniaczżeński
komórkopojedyncza wołaczżeński
komórkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz