ko-mu-ni-ka-to-rzy

komunikatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komunikator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komunikatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
komunikatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komunikatorapojedyncza biernikmęski osobowy
komunikatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
komunikatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
komunikatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komunikatorommnoga celownikmęski osobowy
komunikatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
komunikatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komunikatorówmnoga biernikmęski osobowy
komunikatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
komunikatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
komunikatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
komunikatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
komunikatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
komunikatorzymnoga mianownikmęski osobowy
komunikatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz