ko-mu-ni-kan-tu

komunikantu (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: komunikant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komunikanciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
komunikanciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
komunikantpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
komunikantpojedyncza biernikmęski rzeczowy
komunikantachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
komunikantamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
komunikantempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
komunikantommnoga celownikmęski rzeczowy
komunikantowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
komunikantówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
komunikantupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
komunikantymnoga mianownikmęski rzeczowy
komunikantymnoga biernikmęski rzeczowy
komunikantymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz