kom-ple-men-ci-sta-mi

komplemencistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komplemencista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komplemencistapojedyncza mianownikmęski osobowy
komplemencistachmnoga miejscownikmęski osobowy
komplemencistamimnoga narzędnikmęski osobowy
komplemencistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
komplemencistępojedyncza biernikmęski osobowy
komplemencistopojedyncza wołaczmęski osobowy
komplemencistommnoga celownikmęski osobowy
komplemencistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komplemencistówmnoga biernikmęski osobowy
komplemencistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
komplemencistymnoga biernikmęski zwierzęcy
komplemencistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
komplemencistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komplemenciścimnoga mianownikmęski osobowy
komplemenciścimnoga wołaczmęski osobowy
komplemenciściepojedyncza celownikmęski osobowy
komplemenciściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz