kom-ple-men-cik

komplemencik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: komplemencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komplemencikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
komplemencikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
komplemencikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
komplemencikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
komplemencikimnoga mianownikmęski rzeczowy
komplemencikimnoga biernikmęski rzeczowy
komplemencikimnoga wołaczmęski rzeczowy
komplemencikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
komplemencikommnoga celownikmęski rzeczowy
komplemencikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
komplemencikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
komplemencikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
komplemencikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
komplemencikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz