ko-me-ra-żnik

komerażnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komerażnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komerażnicymnoga mianownikmęski osobowy
komerażnicymnoga wołaczmęski osobowy
komerażnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
komerażnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komerażnikapojedyncza biernikmęski osobowy
komerażnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
komerażnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
komerażnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
komerażnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
komerażnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
komerażnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komerażnikommnoga celownikmęski osobowy
komerażnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
komerażnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komerażnikówmnoga biernikmęski osobowy
komerażnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
komerażnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz