ko-me-dian-ci-ka-mi

komediancikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: komediancik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
komediancikpojedyncza mianownikmęski osobowy
komediancikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
komediancikapojedyncza biernikmęski osobowy
komediancikachmnoga miejscownikmęski osobowy
komediancikamimnoga narzędnikmęski osobowy
komediancikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
komediancikimnoga biernikmęski zwierzęcy
komediancikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
komediancikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
komediancikommnoga celownikmęski osobowy
komediancikowipojedyncza celownikmęski osobowy
komediancikowiemnoga mianownikmęski osobowy
komediancikowiemnoga wołaczmęski osobowy
komediancikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
komediancikówmnoga biernikmęski osobowy
komediancikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
komediancikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz