kom-bi-na-cyj-ko

kombinacyjko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kombinacyjka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kombinacyjcepojedyncza celownikżeński
kombinacyjcepojedyncza miejscownikżeński
kombinacyjekmnoga dopełniaczżeński
kombinacyjkapojedyncza mianownikżeński
kombinacyjkachmnoga miejscownikżeński
kombinacyjkamimnoga narzędnikżeński
kombinacyjkąpojedyncza narzędnikżeński
kombinacyjkępojedyncza biernikżeński
kombinacyjkimnoga mianownikżeński
kombinacyjkimnoga biernikżeński
kombinacyjkimnoga wołaczżeński
kombinacyjkipojedyncza dopełniaczżeński
kombinacyjkopojedyncza wołaczżeński
kombinacyjkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz