kol-ter

Kolter (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kolter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kolterpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kolterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kolterapojedyncza biernikmęski osobowy
Kolterachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kolteramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kolterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kolterommnoga celownikmęski osobowy
Kolterowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kolterowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kolterowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kolterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kolterówmnoga biernikmęski osobowy
Kolterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kolterymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kolterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kolterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kolterzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Kolter (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kolter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kolterpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kolterpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kolterpojedyncza mnoga celownikżeński
Kolterpojedyncza mnoga biernikżeński
Kolterpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kolterpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kolterpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz