ko-lo-ka-tor-sko-ść

kolokatorskość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolokatorskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolokatorskościmnoga dopełniaczżeński
kolokatorskościmnoga mianownikżeński
kolokatorskościmnoga biernikżeński
kolokatorskościmnoga wołaczżeński
kolokatorskościpojedyncza celownikżeński
kolokatorskościpojedyncza miejscownikżeński
kolokatorskościpojedyncza dopełniaczżeński
kolokatorskościpojedyncza wołaczżeński
kolokatorskościachmnoga miejscownikżeński
kolokatorskościamimnoga narzędnikżeński
kolokatorskościąpojedyncza narzędnikżeński
kolokatorskościommnoga celownikżeński
kolokatorskośćpojedyncza biernikżeński
kolokatorskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz