kol-bu-dzia-na-mi

kolbudzianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kolbudzianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolbudzianmnoga dopełniaczmęski osobowy
kolbudzianmnoga biernikmęski osobowy
kolbudzianachmnoga miejscownikmęski osobowy
kolbudzianamimnoga narzędnikmęski osobowy
kolbudzianiemnoga mianownikmęski osobowy
kolbudzianiemnoga wołaczmęski osobowy
kolbudzianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
kolbudzianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kolbudzianinapojedyncza biernikmęski osobowy
kolbudzianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kolbudzianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kolbudzianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kolbudzianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
kolbudzianommnoga celownikmęski osobowy
kolbudzianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kolbudzianymnoga biernikmęski zwierzęcy
kolbudzianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz