ko-la-bo-ranc-ko-ść

kolaboranckość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolaboranckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolaboranckościmnoga dopełniaczżeński
kolaboranckościmnoga mianownikżeński
kolaboranckościmnoga biernikżeński
kolaboranckościmnoga wołaczżeński
kolaboranckościpojedyncza celownikżeński
kolaboranckościpojedyncza miejscownikżeński
kolaboranckościpojedyncza dopełniaczżeński
kolaboranckościpojedyncza wołaczżeński
kolaboranckościachmnoga miejscownikżeński
kolaboranckościamimnoga narzędnikżeński
kolaboranckościąpojedyncza narzędnikżeński
kolaboranckościommnoga celownikżeński
kolaboranckośćpojedyncza biernikżeński
kolaboranckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz