ko-ko-tą

kokotą (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kokota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokociepojedyncza celownikżeński
kokociepojedyncza miejscownikżeński
kokotmnoga dopełniaczżeński
kokotapojedyncza mianownikżeński
kokotachmnoga miejscownikżeński
kokotamimnoga narzędnikżeński
kokotąpojedyncza narzędnikżeński
kokotępojedyncza biernikżeński
kokotopojedyncza wołaczżeński
kokotommnoga celownikżeński
kokotymnoga mianownikżeński
kokotymnoga biernikżeński
kokotymnoga wołaczżeński
kokotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz