ko-kie-tów

kokietów (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kokiet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokiecimnoga mianownikmęski osobowy
kokiecimnoga wołaczmęski osobowy
kokieciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kokieciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kokietpojedyncza mianownikmęski osobowy
kokietapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kokietapojedyncza biernikmęski osobowy
kokietachmnoga miejscownikmęski osobowy
kokietamimnoga narzędnikmęski osobowy
kokietempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kokietommnoga celownikmęski osobowy
kokietowipojedyncza celownikmęski osobowy
kokietówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kokietówmnoga biernikmęski osobowy
kokietymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kokietymnoga biernikmęski zwierzęcy
kokietymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz