ko-kie-to

kokieto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kokieta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kokieciepojedyncza celownikżeński
kokieciepojedyncza miejscownikżeński
kokietmnoga dopełniaczżeński
kokietapojedyncza mianownikżeński
kokietachmnoga miejscownikżeński
kokietamimnoga narzędnikżeński
kokietąpojedyncza narzędnikżeński
kokietępojedyncza biernikżeński
kokietopojedyncza wołaczżeński
kokietommnoga celownikżeński
kokietymnoga mianownikżeński
kokietymnoga biernikżeński
kokietymnoga wołaczżeński
kokietypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz