ko-dy-cyl

kodycyl (nazwa pospolita) rzeczownik praw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kodycyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kodycylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kodycylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kodycylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kodycylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kodycylemnoga mianownikmęski rzeczowy
kodycylemnoga biernikmęski rzeczowy
kodycylemnoga wołaczmęski rzeczowy
kodycylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kodycylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kodycylommnoga celownikmęski rzeczowy
kodycylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kodycylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kodycylupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kodycylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kodycylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz